Engeltje van goud


Nog nooit heb ik zo veel gehouden van iemand als dat ik van mijn oma doe en deed. Op 19 april 2020 is zij overleden, in haar kracht, met een voltooid leven. Vanuit liefde en eigen regie. Ook oma wist van Even Echt, was zo ontzettend trots op mijn start hierin. Ik heb haar beloofd al mijn dromen waar te maken, ook voor haar. Juist omdat zij altijd zo onvoorwaardelijk in mij heeft geloofd, mij precies zag zoals ik ben. Onderstaande tekst heb ik voorgedragen op haar begrafenis en beschrijf onze relatie. Ook hier op evenecht.nl verdient oma en onze band een ereplaatsje. Vanuit het hart, met kracht en ontzettend veel liefde.
 

Engeltje van goud, wil je wel geloven dat oma heel veel van je houdt?

Was hetgeen wat oma altijd tegen mij zei wanneer ik bij haar logeerde. Je bent en was een mens vol pure liefde, wijsheid, kracht en acceptatie.

De relatie die wij met elkaar hebben en hadden was ontzettend bijzonder, puur en vol onvoorwaardelijke liefde. Alles deelde ik met jou. Toen ik nog in Friesland woonde kwam ik wekelijks bij je langs, kletsten we uren, knuffelden we en vraten we ijs. Want dat is hoe wij onszelf noemden; de ijsvreters. Wanneer ik bij je logeerde ging er dan ook een hele bak ijs doorheen. Je maakte je zorgen over de buikpijn die ik misschien wel kon krijgen, maar genoot van elk moment pure liefde. Wanneer ik dan weer naar huis ging duurde ons afscheid minstens een kwartier. Ik belde je meteen wanneer ik weer thuis was en we kletsten over hoe gezellig en fijn we het hadden gehad. Het voelde weer leeg aan in huis, maar dat was hoe het was en ook daarin vond jij weer je kracht.

Toen ik een paar jaar geleden voor mijn studie naar Groningen ben verhuisd miste ik onze wekelijkse bezoekjes het allermeest. Jij was degene waarvoor ik weekends nog vaak terugging naar huis, een bezoekje aan jou werd nooit overgeslagen. We knuffelden, kletsten uren en aten de lekkerste dingen. Met een hart vol liefde en een maag vol ijs, koekjes, koffie en warme chocolademelk met slagroom ging ik vervolgens weer naar huis.

Toen ik in de weekenden ging werken kreeg ik het steeds drukker en verminderden mijn bezoekjes ook aan Friesland. Ik had hier moeite mee en deelde dit ook met jou, dit begreep je goed, maar vertelde mij ook dat ik mij daar niet druk om moest maken want bellen was net zo fijn. En dat is wat we deden, we belden minstens 1x per week een uur lang. Genoten van elkaars verhalen, verhalen over vroeger en nu, het leven, buurvrouw Andrine en alle andere roddels van de familie. Dankzij jou wist ik altijd precies hoe het met iedereen ging. We lachten samen, hielpen elkaar en luisterden oprecht en met volledige interesse.

Jou vertelde ik over alle dingen die mij bezighielden, je luisterde aandachtig en gaf me wijze adviezen wanneer ik tegen dingen in mijn leven aan liep. Je bent en was trots, trots op hetgeen waarmee ik bezig ben, dit sprak je uit en voegde hier ook altijd aan toe dat je trots was op iedereen van de familie.

Ik bewonder en bewonderde je als mens. Ik bewonder je onvoorwaardelijke liefde, kracht, wijsheid, bescheidenheid en ook eigengereidheid. Je bleef altijd zo dicht bij jezelf staan en moedigde dit ook in ons aan ‘volg je eigen weg, want dat is de beste weg’. Je leefde vanuit pure liefde, vanuit je hart en gevoel maar ook mét je verstand en wijsheid. Het komt zoals het komt en gaat zoals het gaat! Je stelde je tot het laatst toe open voor nieuwe ervaringen en lessen, ging hiermee om vanuit je kracht en overgave en ging hiermee om samen met de mensen waar je zo intens van hebt gehouden. En zoals je zelf zei en van de vader van opa Johan had geleerd ‘mensen die tegenslagen verdragen, die slagen’. En dat is waar jij het levende voorbeeld van bent geweest, ondanks alles wat je hebt meegemaakt ging je in volle kracht vooruit, met een hart vol liefde en acceptatie van de dingen waar je zelf geen invloed op had.

Lieve oma, bedankt voor al je levenslessen die je mij hebt geleerd, voor je liefde en onvoorwaardelijke acceptatie. Fysiek mag je er nu misschien wel niet meer zijn, maar leven doe je in mij. Alles heb ik tegen jou gezegd, tot het laatste aan toe, en jij tegen mij. Wat wij hebben is speciaal en dat blijft voor altijd bestaan. Met kracht en liefde ben jij nu op reis gegaan, je hebt nu de rust waar je naar verlangde. Hier, leef je in ons voort, en daar ben ik ontzettend dankbaar voor!

Engeltje van goud, wil je wel geloven dat ik heel veel van je houd?